Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

οι πρώτες μέρες στο σχολείο

Οι πρώτες μέρες στο σχολείο

Η αρχή κάθε σχολικής χρονιάς, ειδικά όταν είναι η πρώτη φορά στο σχολείο, αποτελεί τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς μία καινούρια και άγνωστη εμπειρία. Το νέο περιβάλλον, ο αποχωρισμός από τους γονείς, οι νέες συνθήκες και οι κανόνες του σχολείου, η ένταξή του στο σύνολο της τάξης με ταυτόχρονη απώλεια της αίσθησης της μοναδικότητας που είχε στο σπίτι αποτελούν ορισμένες δυσκολίες που καλείται το παιδί να αντιμετωπίσει κατά τις πρώτες μέρες του σχολείου. Ο χρόνος προσαρμογής στο σχολείο είναι διαφορετικός για το κάθε παιδί και, έτσι, μπορεί να διαρκέσει από μία ημέρα έως λίγες εβδομάδες. Απαραίτητος είναι ο χρόνος προσαρμογής και στην περίπτωση αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος ή κατά τη μετάβαση στις διάφορες σχολικές βαθμίδες (από τον παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο, από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό κ.ο.κ.).


Τόσο η προσωπικότητα του παιδιού όσο και το οικογενειακό περιβάλλον και η στήριξη που παρέχεται, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προσαρμογή του παιδιού στα νέα περιβάλλοντα. Γι’ αυτό το λόγο, το κάθε παιδί αντιδρά και προσαρμόζεται με διαφορετικό τρόπο στο καινούριο σχολικό περιβάλλον. Σύμφωνα με έρευνες, το 80% των παιδιών παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής κατά τον πρώτο μήνα φοίτησης στο σχολείο.

Ορισμένες συμβουλές για την όσο το δυνατόν ομαλότερη ένταξη και προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον:

·         Πρωτίστως, καλούμαστε να διερευνήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τους προσωπικούς μας φόβους και το άγχος του αποχωρισμού από το παιδί μας. Ο επιτυχής εντοπισμός των ανησυχιών αυτών θα οδηγήσουν στη σταδιακή μείωση και εξάλειψή τους. Ακόμα κι αν η αντιμετώπισή τους δεν είναι άμεσα εφικτή, καλό είναι να μην τις εκδηλώνουμε έντονα γιατί θα μεταβιβάζονται στο παιδί και θα το επηρεάζουν καθυστερώντας την προσαρμογή του στο σχολείο. Δεν χρειάζεται να είμαστε υπερπροστατευτικοί γιατί αυτό ενισχύει τη συναισθηματική εξάρτηση του παιδιού από εμάς και το γεμίζει ανασφάλεια στη νέα πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσει μόνο του.

·         Μπορούμε να επισκεφτούμε λίγες φορές το σχολείο πριν ξεκινήσει για να έχει το χρόνο να εξοικειωθεί με το χώρο και να γνωρίσει τους δασκάλους του.

·         Μπορούμε να διαβάσουμε μαζί του βιβλία που προετοιμάζουν το παιδί για την πρώτη μέρα στο σχολείο και να συζητήσουμε για τα αισθήματα των παιδιών την πρώτη φορά που ξεκινούν κάτι τόσο καινούργιο, αλλά και συναρπαστικό.

·         Συνοδεύουμε το παιδί στο σχολείο τις πρώτες μέρες και μπορούμε να του γνωρίσουμε και άλλα παιδιά που αρχίζουν το σχολείο προκειμένου να αισθάνεται πιο άνετα και οικεία μέσα στην τάξη. Όσον αφορά μικρότερα παιδιά που πηγαίνουν πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό, καλό θα είναι να μείνετε μαζί του τις πρώτες ημέρες στον παιδικό σταθμό αν κρίνετε πως έχει ανάγκη την παρουσία σας. Σταδιακά μειώνετε το χρόνο που κάθεστε μαζί του έτσι, ώστε σε λίγες μέρες να το πηγαίνετε απλά και να φεύγετε.

·         Αντιμετωπίζουμε το ξεκίνημα του σχολείου με ενθουσιασμό και πηγαίνουμε μαζί να διαλέξουμε τα σχολικά είδη. Διαμορφώνουμε τον χώρο του γραφείου του με χαρούμενα χρώματα για να το ελκύουν και να διαβάζει με περισσότερη θέληση.


·         Παρουσιάζουμε στο παιδί την πορεία της σχολικής ημέρας δίνοντάς του διάφορες λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, του εξηγούμε πώς θα είναι τοποθετημένα τα θρανία στην τάξη, πώς θα γίνεται το μάθημα με το δάσκαλο, του μιλάμε για τα μαθήματά του, το διάλειμμα και τα παιχνίδια στο σχολείο.

·         Τονίζουμε τα θετικά στοιχεία του σχολείου προκειμένου να έχει κάποια κίνητρα για να πηγαίνει, όπως τους καινούριους φίλους που θα κάνει, τις γνώσεις που θα αποκτήσει, τα παιχνίδια που θα παίζει στο διάλειμμα, τις εκδρομές.

·         Συζητάμε με το παιδί και το ενθαρρύνουμε να εκφράσει τυχόν φόβους και ανησυχίες του και προσπαθούμε να βρούμε μαζί τρόπους αντιμετώπισης. Του υπενθυμίζουμε παλαιότερες καταστάσεις που φοβόταν και πώς μπόρεσε να τις ξεπεράσει. Μοιραζόμαστε μαζί του τις δικές μας αντίστοιχες εμπειρίες, εξομολογούμαστε τα συναισθήματα που είχαμε (άγχος, φόβος για τον αποχωρισμό από τους γονείς) αλλά και πώς τα ξεπεράσαμε.

·         Σε περίπτωση που υπάρχουν συμπτώματα σχολικής άρνησης, άγχους, νευρικότητας  ή επιθετικότητας καθώς ακόμα και ψυχοσωματικά συμπτώματα (π.χ. νυχτερινή ενούρηση, κοιλιακοί πόνοι, δυσκολίες στον ύπνο) τα οποία επιμένουν, καλό είναι να συμβουλευτούμε ένα ψυχολόγο για να διερευνήσουμε πιθανά αίτια και τρόπους αντιμετώπισης για την ομαλή προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον.

·         Τέλος, καλό είναι να μπει ένα πρόγραμμα στο σπίτι για τα παιδιά που να καθορίζει το πρωινό ξύπνημα, τις ώρες μελέτης, ξεκούρασης και παιχνιδιού και τις ώρες του ύπνου. Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να τηρείται με συνέπεια για να εξασφαλίζει την ομαλότερη ανάπτυξη του παιδιού.


Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Βιβλιοπροτάσεις

κάντε κλικ στην ενότητα ΒΙΒΛΙΑ και δείτε μερικές από τις βιβλιοπροτάσεις μας

πως θα καταλάβουμε ότι το παιδί μας είναι υπερκινητικό;

κάντε κλικ στην ενότητα ΑΡΘΡΑ για να διαβάσετε :

πως θα καταλάβουμε ότι το παιδί μας είναι υπερκινητικό;

Ενημερώσεις

Στην ενότητα ΑΡΘΡΑ κάντε κλικ και διαβάστε:
γράψε με αλάτι, μαθησιακές δυσκολίες και γράμματα

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Ενημερώσεις

κάντε κλικ στην ενότητα ΑΡΘΡΑ και διαβάστε:
20 απλοί κανόνες επικοινωνίας με τα παιδιά μας

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

η αληθινή αξία του δαχτυλιδιού

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού:
i-alithini-aksia-toy-daxtylidioy2
“Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω.”
“Ε…μετά χαράς, δάσκαλε” είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.
“Ωραία” συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε το δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας:
”Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς για αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς.”
Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι’ αυτό.
Όταν το παιδί έλεγε “ένα χρυσό φλουρί” άλλοι γελούσαν, άλλοι του γύριζαν τις πλάτες και μόνο ένας γέροντας φάνηκε αρκετά ευγενικός για να μπει στον κόπο να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό φλουρί ήταν πάρα πολύ για ένα δαχτυλίδι. Θέλοντας να βοηθήσει, ένας του πρόσφερε ένα ασημένιο νόμισμα κι ένα μπακιρένιο τάσι, όμως, ο νεαρός είχε οδηγίες να μη δεχτεί λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί κι έτσι απέρριψε την προσφορά.
Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στο δρόμο του στην αγορά – και σίγουρα θα ήταν πάνω από εκατό άτομα – , παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το  άλογο και γύρισε πίσω.
Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλυτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι, θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του δασκάλου.
Μπήκε μέσα στην κάμαρη.
“Δάσκαλε” είπε, “λυπάμαι. Είναι αδύνατο να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως, νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.”
“Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε” απάντησε χαμογελώντας ο δάσκαλος. “Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησέ τον πόσα μπορεί να πιάσει.Ομως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι.”
Ο νεαρός καβάλησε  το άλογο κι έφυγε πάλι.
Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με το φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί:
“Πες στο δάσκαλο, αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του.”
“Πενήντα οχτώ χρυσά;” φώναξε το παιδί.
“Ναι” απάντησε ο κοσμηματοπώλης. “Βέβαια,, με λίγη υπομονή θα μπορούσαμε να βγάλουμε γύρω στα εβδομήντα χρυσά φλουριά, όμως, αν είναι επείγον…”
Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.
“Κάθισε” του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. “Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. ‘Ενα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σ΄εκτιμήσει ένας αληθινός ειδικός. Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;”
Και μ’ αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό του δάχτυλο του αριστερού του χεριού.

Είσαι φτιαγμένος από ταλέντα, σοφία και αγάπη. Είσαι όλα όσα αναζητάς, τα έχεις όλα μέσα σου.
Ποτέ δεν μας χαρακτηρίζει αυτό που μας κάνουν οι άλλοι, μας χαρακτηρίζει αυτό που επιστρέφουμε εμείς στους άλλους.
Αν έχω την πεποίθηση ότι δεν αξίζω, τότε το υποσυνείδητό μου θα κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει αυτή μου την πεποίθηση. Είναι αναγκαίο να αλλάξουμε τις  περιοριστικές μας πεποιθήσεις, γιατί μας κοστίζουν πολύ πόνο. Οι πεποιθήσεις μας γίνονται συναισθήματα, τα συναισθήματα γίνονται συμπεριφορές, οι συμπεριφορές φέρνουν αποτελέσματα. Για να αλλάξουμε τα αποτελέσματα που παίρνουμε από τις πράξεις μας, χρειάζεται να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις που έχουμε.
Αντί να ζητάμε την αποδοχή από τους γύρω μας, χρειάζεται να δώσουμε εμείς οι ίδιοι την αποδοχή στον εαυτό μας, όχι όταν θα αποκτήσουμε χρήματα, όχι όταν θα πετύχουμε εκείνο ή το άλλο, αλλά ΤΩΡΑ έτσι όπως ακριβώς είμαστε αυτή τη στιγμή, να αποδεχτούμε τον εαυτό μας και αν το κάνουμε αυτό, τότε και οι άλλοι γύρω μας θα αρχίσουν να μας δείχνουν την αποδοχή τους.

αν θέλετε να το δείτε σε βίντεο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Ενημερώσεις

Στη γωνιά της μάθησης μπορείτε στο σύνδεσμο ΘΡΑΝΙΑ να βρείτε:
δωρεάν ηλεκτρονικά σχολικά βοηθήματα, φύλλα εργασίας και εκπαιδευτικά βίντεο για όλες τις τάξεις του Δημοτικού, παιχνίδια και άλλα χρήσιμα θέματα για δασκάλους, γονείς και μαθητές. Το υλικό ανανεώνεται καθημερινά και είναι δωρεάν προς όλους.